De Nederlandse recyclingsector is bezorgd over de naderende invoering van onderdelen uit de herziene Europese Verordening Overbrenging Afvalstoffen (EVOA). Per 21 mei 2026 moeten alle grensoverschrijdende afvaltransporten worden aangemeld in een nieuw Europees systeem: DIWASS. Dat systeem moet digitalisering en transparantie bevorderen, maar vormt op dit moment vooral een bron van onzekerheid. DIWASS is immers nog niet operationeel waardoor bedrijven er dus nog helemaal niet mee werken kunnen.
Op 27 maart 2026 spreekt de Europese Commissie met de lidstaten en andere betrokken partijen over de komende wijzigingen. Voor veel bedrijven voelt dit als een laatste kans om de knelpunten rond DIWASS en de herziene EVOA in Brussel onder de aandacht te krijgen. Diverse brancheverenigingen, waaronder de NVPG, doen een klemmend beroep op het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat om krachtig te pleiten voor oplossingen die werkbaar zijn in de praktijk.
Naast het ontbreken van een werkend systeem is er een tweede knelpunt dat de sector grote zorgen baart. De DIWASS schrijft voor dat meldingen voor zogenoemde Bijlage‑VII transporten twee dagen vóór vertrek moeten worden ingediend. Wie bekend is met de dynamiek van de sector, weet dat dit niet aansluit bij de dagelijkse realiteit. Afvalstromen ontstaan vaak onverwacht en worden soms nog dezelfde dag opgehaald. Transporten worden regelmatig aangepast op basis van beschikbare ruimte of nieuwe inzameling. En wanneer een ontvangende locatie een vracht afkeurt, moet die eenvoudigweg direct terug en niet pas twee dagen later.
Bedrijven kunnen nog geen DIWASS‑account aanmaken, waardoor implementatie in de bedrijfsvoering onmogelijk is. Daarnaast werkt de Inspectie Leefomgeving en Transport, die toezicht moet houden op de nieuwe regelgeving, nog met een voorlopige testomgeving. De verplichting dat straks álle bij het transport betrokken partijen - dus ook bedrijven die niets met afvalregelgeving van doen hebben - een DIWASS‑account moeten hebben, maakt de situatie extra ingewikkeld. In de praktijk ontstaat zo een ketenafhankelijkheid die in veel gevallen niet kan worden georganiseerd zolang het systeem niet beschikbaar is.
Als de regels ongewijzigd in werking treden, dreigen logistieke blokkades en stilvallende bedrijfsprocessen. Dat levert niet alleen economische schade op, maar zorgt er ook voor dat meer afval richting verbranding of stort gaat, simpelweg omdat transporten niet tijdig kunnen worden gemeld. Dat staat haaks op de ambities van zowel Nederland als de Europese Unie om hoogwaardige recycling te stimuleren en de circulaire economie te versterken.
In de brief vragen de brancheorganisaties daarom om twee concrete aanpassingen:
Als de Europese Commissie op 27 maart 2026 geen tegemoetkoming biedt, vraagt de sector het ministerie om nationaal maatwerk, bijvoorbeeld in de vorm van het eerste jaar niet handhaven op deze onderdelen.
De boodschap van de sector is helder: digitalisering kan waardevol zijn, maar alleen wanneer systemen aansluiten op de praktijk en bedrijven de tijd krijgen om ermee te leren werken. De recyclingketen draait op snelheid, flexibiliteit en samenwerking. Dat mag niet stilvallen door regelgeving die in theorie logisch lijkt, maar in de praktijk tot onuitvoerbare situaties leidt. Met nog minder dan twee maanden te gaan is duidelijk dat er snel duidelijkheid nodig is. De sector hoopt dat het gesprek op 27 maart 2026 leidt tot oplossingen die ruimte bieden voor een realistische invoering, zodat recyclingbedrijven kunnen blijven doen waar ze goed in zijn: grondstoffen terugwinnen en bijdragen aan een circulaire economie.